سکوت فاصله ها

دوستای مهربونم سلام ازاینکه نظرتون روراجع به کارم گفتید بی نهایت ممنونم .کاردومم روهم بخونید ونظرتون رو بگید

ابری تر ازهمیشه رفتی

ومن ماندم وبانوی شعرها

وسنجاق سری که به گیسوان پریشانم دوختی

ای بهانه باتوام بمان

ببین درد دارم

ببین جای زخم روی شانه ام پیداست

ببین کوچه ها وحشی اند....

تورفته ای

ابری تر ازهمیشه

وباران شلاق می زند

شانه های زخمی ام

می دانم که می دانی

دردشروع بهانه هاست...

به نام خدا

این اولین شعر این وبلاگ است دوست دارم درموردش صحبت کنید :

...

پاهایت را در جاده جا گذاشته ای

 وسردرگم سرنوشتی که نمی دانم چیست ؟

کاش بادی بوزد

وطرح خط خورده ی چشمانم را

در شعرهای تکراریت ترسیم کند

شاید دستان گرم تو، برای دختران انتظار

سیبی بیاورد

از جاده که بیرون می روی

یادت باشد دخترک شعرهایت

روی تمام سنگ ها و خاک ها شمع روشن کرده

به امید موفقیت...